i co dalej?
co dalej z dieta Agnes?
co dalej z dzialką?

nastolatki to hieny
żeby zeżreć bez słowa dwie zagraniczne czekolady, które matka dostała w prezencie?
za jej plecami !
nie podzielić się z matką, siostrą i bratem? nie zostawić nawet okruszynki
w d... z czekoladą
zabolało, że nie myślą, że można się podzielić
czy to takie nowe pokolenie na ego... wyhodowaliśmy?
liczę na to, że to paskudny etap rozwojowy i będą się dzielić w przyszłości
Amen

zaszłam dziś na warsztaty odchudzania, na które w porywie emocji zdecydowałam się czas jakiś temu
13 tygodni, zapowiada się orka, panie obiecały, że nie będziemy głodne
fatalnie znoszę fizyczny głód, mam mdłości i ból głowy
dużo wiedzy o indeksach glikemicznych, metabolizmie i wykluczeniu pieczywa
co tydzień ważenie, mierzenie tkanki i postępów
zADANIE NA TEN TYDZIEŃ:
-ile chcę schudnąć?
- 5 powodów dla których to chcę zrobić

za oknem pierwszy chłodek i mokro

miło siedzieć w domu pod wełnianym kocykiem, słuchać trójki, pić caffe, zapalić świecę

hygge

czekam na telefon od pani z rekrutacji, miała dziś dzwonić w sprawie kolejnego etapu- assessement center,

 nie dzwoni, jeszcze nie panikuję

wczoraj znakomity koncert Krystyny Stańko, Diana Krall wymięka przy jej głosie :))

...
gubi mnie dziś wspaniały "chleb dawny", ciężko mu się oprzeć, bardzo ciężko
uwielbiam go, ale jak nie powstrzymam się z tym uwielbieniem, to nie zrzucę, tego, czego w sobie nie lubię

a przecież luźne dzinsiki, koszule, no wiadomo...

w przyszłym tygodniu assessement...., przeszłam dalej, trzymam dalej  kciuki za siebie, żeby dostać tę robo :)

wielka szklanka z caffe late o 10 (albo chwilę po) w Polsce to jest to! mój codzienny nałóg
właśnie wylałam całą zawartość na blat kuchenny, płytę  itd
jak to wyglądało, nietrudno się domyślić (eć)?
niniejszym potwierdzam teorię mojego ś.p. tatusia o moich dwóch lewych ręcach  :))
taka dygresja
ale chciałam napisać o tym, że po wizycie w carrefourze i zobaczeniu tłumu stojącego za schabem
 po 9,9 zł za kg
coś sie we mnie zbuntowało, coś mnie walnęło, że nie wolno mi zejść do poziomu margaryny i paniki w oczach na widok rachunku za zakupy
nie! nie! nie!
muszę zrobić  i dać z siebie wszystko, żeby zapewnić nam przyzwoity poziom życia
nie chcę wpaść tylko w akcję "na czym tu jeszcze zaoszczędzić" i siedziec po ciemku
z rozpaczą w duszy
chcę myśleć w ten sposób: "co mogę zmienić, żeby poptrawić swój byt?"
nie dać się
tej okropnej zapaści wewnetrznej, w jaką wpędza bieda, marazmowi i narzekaniu
tak więc nie pogardzę żadną pracą, która na początek zapewni mi przynajmniej środki na opłaty i utrzymanie samochodu, bez którego nie wyobrażam sobie życia
Tymczasem dziś: kotlety z kaszy jęczmiennej. To eksperyment, ciekawe , co kidsy na to?
...
W związku ze znaczącym obniżeniem mojego dochodu, rozmyśłam o nałogu zakupocholizmu. Obserwuję u siebie coś w rodzaju nawyku kupowania. Życie w mieście skłania do nieustannego kupowania, zupełnie inaczej , kiedy jestem na wsi. Tam, z powodu braku takiej ilosci sklepów, kupuję niezbędne rzeczy. Znaczy to, że większość zakupów wynika z nawyku, rozpędu a wcale nie z autentycznych niezbędnych potrzeb.
Muszę się temu przyjrzeć bliżej.
"Kasa jak bumerang wraca" i inne hasła mające skłonić mnie do wydania pieniędzy. Czuję się jak w pułapce.
Lektura na dzisiejszy wieczór  "Tanie gotowanie"

Jak w tytule....

stoję na cholernym rozdrożu życiowym

chwilami myślę, że już tylko jedną nogą

kobieta dojrzała, matka samotna to jedna strona tego medalu

druga, że jestem piękną i wspaniałą babką

poddać się nie zamierzam.

Nie mam pracy, to jest dramatyczna sprawa, nie miałam pojęcia, jaki to wysoki mur do przejścia.

Mantra, mantra, mantra: "Nie poddawaj się..."

więc się nie poddaję

szukam, wysyłam, piszę testy, rozmawiam kwalifikacyjnie i rekrutuję się grupowo

wezmę to, co da szansę na rozwój zawodowy, nawet jeśli pieniądze na początek będą marne

nauczyłam się oszczędzać

a raczej eliminować zbędne wydatki na nieprawdziwe potrzeby

to czysty zysk

nie kupuję kolejnego kosmetyku albo innej pierdoły, zużywam , co mam

a nawet ekskluzywne próbki, jest git

to zrobi miejsce na półkach a to z kolei oczyści umysł, będę wolna :)

życie pod hasłem "minimum wydatków" ma swoje zalety

myślę, że filozofia minimalizmu ma przyszłość

Oglądam durny film "Przepis na życie", durny, że była żona i bieżąca kobieta się niby polubiły

żona polubiła tę, z którą jeden dureń-mąż  ją zdradził, raczej to niemożliwe

tzn, ja nie znam takiego przypadku

koniec odcinka- ona zobaczyła go z inną, ta inna go pocałowała,

ale to nie było to, co ona myślała, ludzie, ratunku!

za pierwszą pensję zafunduję dzieciom sushi, albo włoskie jedzonko u prawdziwego Włocha
trzymam kciuki za siebie, aby udało się tam, gdzie chcę!